ျပည္တြင္းေလတပ္အတြက္ဝယ္ယူထားေသာ JF-17အေျကာင္း
၁၉၉၉-ခုႏွစ္မွာေတာ့ ခ်န္ဒူးကုမၸဏီဟာ Super-7 Project ကို FC-1/ JF-17အျဖစ္
၎တစ္ဦးတည္း
္လုပ္ေဆာင္ခဲ့ၿပီး ၎နွစ္မွပင ္ တရုတ္နဲ႔
ပါကစၥတန္တို႔ဟာ တစ္ဘက္ကို ၅၀% ႏွင့္ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ရန္
သေဘာတူခဲ့ၾကပါတယ္။ ရုရွား မီကိုယန္ကုမၸဏီကလည္း ေထာက္ပံ႔မႈအခ်ိဳ႕
ျပဳလုပ္ေပးခဲ့ပါတယ္။
ပထမဆံုး ေရွ႕ေျပးပံုစံျဖစ္တဲ့ FC-1 ဟာ
၂၀၀၃-ခုႏွစ္ေမလမွာ ပြဲထြက္လာခဲ့ပါတယ္။ ၂၀၀၅-ခုႏွစ္အထိ စမ္းသပ္မႈအၾကိမ္ၾကိမ္
လုပ္ေဆာင္ခဲ့ၿပီးစမ္းသပ္ပံုစံ ၃-စီးထုတ္လုပ္ခဲ့ကာ ၂၀၀၆-ခုႏွစ္
ဇြန္လမွာေတာ့ ထုတ္လုပ္ေရးကို စတင္လုပ္ေဆာင္ခဲ့ပါတယ္။ စတင္ထုတ္လုပ္ခ်ိန္
(၂၀၀၉)ခုႏွစ္တြင္ တစ္ႏွစ္လွ်င္ (၁၅)စီးႏႈန္းျဖင့္ ထုတ္လုပ္ခဲ့ၿပီး၊
ေနာက္ပိုင္းတြင္ တစ္ႏွစ္လွ်င္ (၃၀)စီးႏႈန္းထုတ္လုပ္ႏိုင္ရန္
ႀကိဳးစားလွ်က္ရွိပါတယ္။ ပါကစၥတန္ေလယာဥ္ထုတ္လုပ္ေရးစက္ရံု (PAC) က
ေလယာဥ္ကုိယ္ထည္၏ ၅၈% ကိုထုတ္လုပ္ေပးလွ်က္ရွိၿပီး၊ ေလယာဥ္အင္ဂ်င္ကိုေတာ့
တရုတ္ျပည္မွ ျပဳလုပ္တပ္ဆင္ေပးပါတယ္။
၂၀၀၇-ခုႏွစ္၊ မတ္လတြင္ ပထမဆံုး
JF-17 (၂)စီးကို ပါကစၥတန္သို႔ ပို႔ေဆာင္ေပးႏိုင္ခဲ့ၿပီး၊ ၂၀၀၈-ခုႏွစ္တြင္
ေနာက္ထပ္ (၆)စီး ထပ္မံပို႔ေဆာင္ေပးခဲ့ပါတယ္။ မူလထုတ္လုပ္သည့္ (၅၀)စီးကို
Block-I အျဖစ္သတ္မွတ္ၿပီး၊ ဒုတိယအသုတ္ျဖစ္သည့္ အစီး (၅၀) ကိုမူ
အနည္းငယ္အဆင့္ျမွင့္တင္ခဲ့ၿပီး Block-II အျဖစ္ဆက္လက္ထုတ္လုပ္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။
ပါကစၥတန္ေလတပ္အေနျဖင့္ စုစုေပါင္း (၂၅၀)စီး မွာယူထားၿပီး၊ ၂၀၁၂-ခုႏွစ္အထိ
ပထမအသုတ္ Block-I အစီး (၅၀) လက္ခံရရွိၿပီး ျဖစ္ပါတယ္။ ေနာက္ထပ္ထုတ္လုပ္မည့္
Block-II အစီး (၅၀)ကို ၂၀၁၃-ခုႏွစ္အတြင္း စတင္ထုတ္လုပ္ၿပီး၊ ၂၀၁၄-ခုႏွစ္
ေမလ ႏွင့္ ဇြန္လအတြင္း စတင္လက္ခံရရွိမွာ ျဖစ္ေၾကာင္း သိရွိရပါတယ္။
၂၀၁၆-ခုႏွစ္တြင္ေတာ့ Block-III ကို စတင္ထုတ္လုပ္မယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။
FC-1/JF-17 ကို ဘဂၤလားေဒ့ရွ္၊ အီရန္၊ အီဂ်စ္ႏွင့္ ႏိုက္ဂ်ီးရီးယား
ႏိုင္ငံတို႔မွ ၎တို႔၏ F-5, Dassault Mirage III-5, Shenyang J-6,
MIG-21/F-7, Nanchang Q-5 / A-5 မ်ားေနရာတြင္ အစားထိုးရန္အတြက္ ဝယ္ယူရန္
စိတ္ဝင္စားလွ်က္ရွိေၾကာင္း သိရွိရပါတယ္။
ေရဒါ
-----
တရုတ္ႏိုင္ငံထုတ္ KLJ-7E M-PESA ေရဒါကိုတပ္ဆင္ထားၿပီး 3m2 အရြယ္ရွိ
ပစ္မွတ္ကို ၇၅-ကီလိုမီတာထိလည္းေကာင္း၊ 5m2 အရြယ္ရွိ ပစ္မွတ္ကို
၈၅-ကီလိုမီတာထိလည္းေကာင္း ေထာက္လွမ္းရွာေဖြႏိုင္သည္။ ပစ္မွတ္ (၄၀)ကို
ေထာက္လွမ္းႏိုင္ၿပီး၊ ၎တို႔ထဲမွာ (၁၀)ခုကို ေျခရာခံကာ၊ ပစ္မွတ္ (၂)ခုကို
တစ္ၿပိဳင္တည္း တိုက္ခိုက္ႏိုင္ပါတယ္။
ေလယာဥ္ေမာင္ခန္းႏွင့္ ပ်ံသန္းေရးစနစ္မ်ား
JF-17 တြင္ (MIL-STD-1553B) Multi-Bus System ကိုအေျခခံထားသည့္ mission
computer (၂)လံုး ပါဝင္ၿပီး၊ စနစ္၏အဓိကအပိုင္းျဖစ္သည့္ 32-bit Weapon &
Mission management Computer (WMMC) ဟာ mission computations, flight
management, reconfiguration / redundancy management and in-flight system
self-test စသည့္ လုပ္ေဆာင္ခ်က္မ်ားကို
လွ်င္ျမန္စြာလုပ္ေဆာင္ႏိုင္စြမ္းရွိပါတယ္။
လမ္းညႊန္စနစ္မ်ား
(Navigation) -- INS ႏွင့္ GPS လမ္းညႊန္စနစ္မ်ား [Hybrid inertial
navigation system (INS) and global positioning system (GPS)]
ဆက္သြယ္ေရးစနစ္ (Communications) -- အီလက္ထရြန္နစ္တန္ျပန္ေႏွာက္ယွက္မႈကို
ခံႏိုင္ရည္ရွိသည့္ Data-Link Channel (၂)ခု ပါဝင္ပါတယ္ [Independent data
link with two Independent wide-band radios with anti-jamming
capabilities]
အီလက္ထရြန္နစ္စစ္ဆင္ေရးစနစ္မ်ား (Electronic warfare (EW)) -- Self production jammer, missile approach
warning system, radar warning receiver (RWR), chaff & flare dispenser
ရန္သူမိတ္ေဆြခြဲျခားစနစ္ (Identification of Friend and foe (IFF)) --
ျမင္ကြင္းလြန္အေျခအေနတြင္ပင္ ရန္သူမိတ္ေဆြခြဲျခားႏိုင္သည့္စနစ္ (IFF
interrogator for target verification at the BVR range)
‘Glass’ cockpit -- (၆" x ၈") Multifunction Colour Displays (MFD) (၃)ခု ႏွင့္
built-in symbol generation capability ပါဝင္သည့္ smart Heads-Up Display
(H built-in symbol generation capability ပါဝင္သည့္ smart Heads-Up
Display (HUD) တပ္ဆင္ထားပါၿပီး HOTAS စနစ္လည္း ပါဝင္ပါတယ္။
ပစ္မွတ္လမ္းညႊန္စနစ္ (Targeting System) -- Laser Designator and Targeting
Pod (LDTP) ကိုခ်ိတ္ဆြဲ၍ ေန႔/ည ရာသီမေရြးတိုက္ပြဲဝင္ႏိုင္ပါတယ္။
လက္နက္တပ္ဆင္ႏိုင္မႈ
-----------------------
ေလယာဥ္တြင္ လက္နက္ပစ္စင္မ်ားအျဖစ္ ကိုယ္ထည္ေအာက္တြင္ (၁)ေနရာ၊
ေတာင္ပံႏွစ္ဖက္ေအာက္တြင္ (၂)ခုစီ (၄)ေနရာ ႏွင့္ ေတာင္ပံထိပ္ႏွစ္ဘက္တြင္
(၁)ခုစီ (၂)ေနရာ၊ စုစုေပါင္း လက္နက္ပစ္စင္ (၇)ေနရာ ရွိၿပီး၊
လက္နက္အေလးခ်ိန္ (၃၇၀၀)ကီလိုဂရမ္ ထိသယ္ေဆာင္ႏိုင္စြမ္းရွိပါတယ္။ GSh-23
၂၃-မမ ေျပာင္းႏွစ္လက္တြဲစက္အေျမာက္တစ္လက္တပ္ဆင္ထားၿပီး၊ GSh-30 ၃၀-မမ
ေျပာင္းႏွစ္လက္တြဲစက္အေျမာက္ကိုလည္း ေျပာင္းလဲတပ္ဆင္ႏိုင္ပါတယ္။
JF-17 တြင္ တရုတ္ႏိုင္ငံထုတ္ PL-12/SD-10 Active Radar Homing
တာလတ္ျမင္ကြင္းလြန္ေဝဟင္ပစ္ဒံုးပ်ံ (၄)လံုးထိတပ္ဆင္ပစ္ခတ္ႏိုင္ပါတယ္။
ေတာင္ပံႏွစ္ဖက္ထိပ္နဲ႔ ေတာင္ပံေအာက္အစြန္(၂)ေနရာတြင္ တာတိုေဝဟင္ပစ္ဒံုးပ်ံ
(၆)လံုးထိ သယ္ေဆာင္ႏိုင္ပါတယ္။ တာတိုေဝဟင္ပစ္ဒံုးပ်ံမ်ားအျဖစ္ AIM-9P,
PL-5, PL-7, PL-8, PL-9 တို႔ကိုတပ္ဆင္ႏိုင္စြမ္းရွိပါတယ္။
ေျမျပင္တိုက္ခိုက္ေရးအတြက္ ေလဆာပဲ့ထိန္းဗံုးမ်ားကို
သယ္ေဆာင္ၾကဲခ်ႏိုင္ၿပီး၊ C-802 သေဘၤာဖ်က္ဒံုးပ်ံ (၃) လံုးကိုလည္း
သယ္ေဆာင္ပစ္ခတ္ႏိုင္စြမ္းရွိပါတယ္။ သမားရိုးက်ဗံုးမ်ားႏွင့္
ဒံုးပစ္ေလာင္ခ်ာမ်ားလည္း သယ္ေဆာင္ပစ္ခတ္ႏိုင္ပါတယ္။
အင္ဂ်င္
--------
ၤFC-1/JF-17 တြင္ ရုရွားထုတ္ MIG-29 တြင္အသံုးျပဳလွ်က္ရွိသည့္ RD-33
အင္ဂ်င္မွ ဆင္းသက္လာသည့္ Kilmov RD-93 တာဘိုဖန္အင္ဂ်င္တစ္လံုး
တပ္ဆင္ထားပါတယ္။ ေနာက္ပိုင္းတြင္ RD-93 ကိုအေျခခံတည္ေဆာက္ထားသည့္ တရုတ္ထုတ္
WS-13 အင္ဂ်င္ျဖင့္ အစားထိုး တပ္ဆင္မယ္လို႔ သိရွိရပါတယ္။ JF-17 Block-II
---------------
JF-17 Block-II တြင္ datalink communication ပါဝင္လာၿပီး၊
ေျမျပင္ထိန္းခ်ဳပ္စခန္းမ်ား၊ ေဝဟင္ႀကိဳတင္သတိေပးေလယာဥ္မ်ားႏွင့္
အျခားအမ်ိဳးအစားတူ datalink တပ္ဆင္ထားသည့္ ေလယာဥ္မ်ားႏွင့္ ခ်ိတ္ဆက္ကာ
သတင္းအခ်က္အလက္ ဖလွယ္ႏိုင္သည့္အတြက္ situation awareness
ကိုပိုမိုေကာင္းမြန္ေစပါတယ္။ ထို႔ျပင္ စြမ္းေဆာင္ရည္ျမင့္ AESA ေရဒါ၊
ေဝဟင္ဆီျဖည့္စနစ္ႏွင့္ အီလက္ထရြန္နစ္စစ္ဆင္ေရးကိရိယာမ်ား ထပ္မံျဖည့္စြက္
ထည့္သြင္းမယ္လို႔ သိရွိရပါတယ္။
မူလေလယာဥ္၏ ဦးေခါင္းမွာ AESA
ေရဒါအား ထည့္သြင္းရန္ ေနရာမလံုေလာက္သည့္အတြက္ ေလယာဥ္ဦးေခါင္းကို
ပံုစံေျပာင္းျခင္း၊ ေရဒါျဖတ္ပိုင္းပံုရိပ္ ေလ်ာ့ခ်ႏိုင္ရန္ Airframe
အားပံုစံေျပာင္းျခင္းတို႔ကို ထပ္မံျပဳလုပ္ခဲ့ပါတယ္။ ေရဒါလိႈင္းစုပ္ေဆး
(Radar Absorbing Material) သုတ္လိမ္းျခင္း၊ ေရဒါပံုရိပ္ျပန္မႈနည္းပါသည့္
Cockpit Glass ကိုတပ္ဆင္ျခင္းႏွင့္ ေလယာဥ္ကိုယ္ထည္ကို ေပါင္းစပ္သတၳဳ
(Composite Material) ျဖင့္တည္ေဆာက္ျခင္းတို႔ကိုလည္း ထပ္မံျပဳလုပ္မွာ
ျဖစ္ပါတယ္။
A-Darter Missile ႏွင့္ HMS ကို
ဘရာဇီး/ေတာင္အာဖရိကႏိုင္ငံမ်ားႏွင့္ ညွိႏိႈင္းလွ်က္ရွိၿပီး၊
တရုတ္ႏိုင္ငံထုတ္ HMS ကိုလည္း တပ္ဆင္အသံုးျပဳမယ္လို႔ သိရွိရပါတယ္။ IRST
ကိုလည္း တပ္ဆင္မွာျဖစ္ပါတယ္။
ပါကစၥတန္ေလတပ္မွ Air Chief Marshall
Rao Qamar Suleiman က အေမရိကန္ႏွင့္ ဥေရာပတို႔၏ တိုက္ေလယာဥ္မ်ားကဲ့သို႔
ေရဒါ၊ ေဝဟင္စီးခ်င္းထိုးစြမ္းရည္၊ ျမင္ကြင္းလြန္တိုက္ပြဲဝင္စြမ္းရည္မ်ား
ျပည့္စံုၿပီး အဆိုပါတိုက္ေလယာဥ္မ်ား၏ သံုးခ်ိဳးတစ္ခ်ိဳးမွ်ေသာ
ေစ်းႏႈန္းျဖင့္ရရွိႏိုင္တာ JF-17 ျဖစ္ပါတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။
အေသးစိတ္အခ်က္အလက္မ်ား
-------------------------------
Block-I/Block-II
ေလယာဥ္မွဴး - (၁)ဦး
အလ်ား - ၁၄-မီတာ / ၁၄.၉-မီတာ
ေတာင္ပံအလ်ား - ၈.၅-မီတာ / ၉.၄-မီတာ
ေတာင္ပံဧရိယာ - ၂၄.၄ စတုရန္းမီတာ
အျမင့္ - ၅.၁-မီတာ / ၄.၇-မီတာ
ေလယာဥ္သက္သက္အေလးခ်ိန္ - ၆၄၁၁-ကီလိုဂရမ္ / ၆၅၈၆-ကီလိုဂရမ္
ပံုမွန္ပ်ံတက္အေလးခ်ိန္ - ၉၁၀၀-ကီလိုဂရမ္ (ေတာင္ပံႏွစ္ဖက္ထိပ္ဒံုးမ်ားမပါ)
အမ်ားဆံုးပ်ံတက္ႏိုင္သည့္ အေလးခ်ိန္ - ၁၂၇၀၀-ကီလိုဂရမ္
္
ကိုယ္တြင္းေလာင္စာဆီ သယ္ေဆာင္ႏိုင္မႈ - ၂၃၀၀-ကီလိုဂရမ္
ေဝဟင္ဆီျဖည့္စနစ္ - မပါဝင္
လက္နက္သယ္ေဆာင္ႏိုင္မႈ - ၃၇၀၀-ကီလိုဂရမ္ / ၃၄၀၀-ကီလိုဂရမ္
အျမန္ႏႈန္း - အသံထက္ (၁.၆)ဆ အျမန္ႏႈန္း
အျမင့္ဆံုး တက္ေရာက္ႏိုင္သည့္အျမင့္ေပ - ၁၆၇၀၀-မီတာ / ၁၆၉၁၆-မီတာ
အေဝးဆံုးသြားေရာက္ႏိုင္သည့္ အကြာအေဝး - ၃၀၀၀-ကီလိုမီတာ / ၃၄၈၁-ကီလိုမီတာ
စစ္ဆင္ႏိုင္မႈအကြာအေဝး - ၁၃၅၀-ကီလိုမီတာ
ေလထဲတြင္ အၾကာဆံုးေနႏိုင္မႈ - ၃.၅-နာရီ
G Limit - -3g ~ +8g
လက္နက္ပစ္လႊတ္စင္ - ၇-ခု
Thrust - 0.79 / 0.95
ပ်ံတက္ႏႈန္း - 249 m/s
ပ်ံတက္ႏိုင္ရန္ ေျပးလမ္းလိုအပ္ခ်က္ - ၄၅၀-မီတာ
ဆင္းသက္ႏိုင္ရန္ ေျပးလမ္းလိုအပ္ခ်က္ - ၇၅၀-မီတာ
တန္ဖိုး - အေမရိကန္ေဒၚလာ ၁၅ ~ ၂၀ သန္း / ၂၀
Credit : ko mm.
